Πυγμαχία: Πέντε κλασικά λάθη των αρχάριων

Η πυγμαχία είναι ένα άθλημα περίπλοκο και πολυδιάστατο με αποτέλεσμα στην αρχή οι ασκούμενοι να μην γνωρίζουν αν κάνουν αυτά που κάνουν είναι σωστά. Εκτός της σωστής επιλογής ενός προπονητή που φαίνεται σε βάθος χρόνου, υπάρχουν μερικά κοινά λάθη που κάνει ο ασκούμενος στην προπόνηση. 

Πάμε να δούμε ποια είναι αυτά:

Χτυπάς με την δύναμη των χεριών

Μία κοινή πεποίθηση για αυτούς που δεν έχουν ασχοληθεί ποτέ με την πυγμαχία είναι πως η γροθιά εξαρτάται από τα δυνατά χέρια ή τους ώμους ενός ανθρώπου. Αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος που δεν ισχύει.

Η γροθιά παίρνει την δύναμη της ξεκινώντας από τα πόδια, τον κορμό και ύστερα εκτείνεται στους ώμους και τα χέρια. Λυγίζοντας ελαφρώς τα γόνατα και στρίβοντας τον κορμό θα δείτε τεράστια διαφορά στην δύναμη της γροθιάς. 

Κυνηγάτε το κεφάλι

Ο στόχος σας είναι μεγαλύτερος απ’ ότι νομίζετε όμως συνήθως στοχεύετε στο κεφάλι. Είναι ένα κλασικό λάθος που κάνουν οι αρχάριοι όταν ξεκινούν τα σπάρινγκ. Το κεφάλι είναι ένας σημαντικός στόχος αλλά δεν είναι ο μόνος. Υπάρχει για παράδειγμα και το σώμα που πληγώνεται εξίσου εύκολα και πολλοί το παραμελούν. 

Πολλοί επαγγελματίες μάλιστα χτυπούν το σώμα για να…πέσει το κεφάλι. Οι συνδυασμοί βγαίνουν ιδανικά κι αν περιορίσεις τον στόχο μόνο στο κεφάλι χάνεις ευκαιρίες. Χτυπώντας το σώμα, η γκαρντ του αντιπάλου χαλαρώνει. Τότε είναι η ευκαιρία να κυνηγήσεις και το κεφάλι. 

Δεν κοιτάτε τον αντίπαλο

Όταν ο ασκούμενος χάνει την οπτική επαφή με τον αντίπαλο είναι ευάλωτος. Πολλοί δεν έχουν συνηθίσει όχι μόνο να δέχονται χτυπήματα, αλλά και να χτυπούν. Κατάφέρνουν ένα χτύπημα και χάνουν την οπτική επαφή.

Κοιτούν κάτω, ή όταν αμύνονται γυρνούν ακόμα και την πλάτη. Είναι ένα συνηθισμένο παράδειγμα αρχάριων. Είναι σημαντικό ο αθλητής να κρατά τα μάτια του ανοιχτά και να είναι συγκεντρωμένος καθ’ όλη την διάρκεια της επαφής με τον αντίπαλο. Μία στιγμή αρκεί να γίνει το…κακό.

Βιάζεστε!

Όπως οι άνθρωποι όταν γεννιούνται υπάρχουν στάδια μέχρι να ορθοποδήσουν. Έτσι και οι πυγμάχοι μεγαλώνουν βήμα-βήμα. Ένας αρχάριος από τον ενθουσιασμό του βιάζεται να μάθει όσο περισσότερα μπορεί σε λίγο χρόνο.

Αυτό είναι ένα λάθος και πιθανότατα να χάσει σημαντικά μαθήματα που θα του στοιχίσουν. Είναι καλύτερο να δουλέψει κάποιος τα βήματα του για δύο-τρεις εβδομάδες.

Ακούγεται πολύς χρόνος αλλά είναι σωστό. Είναι καλύτερο να ξεκινήσει τα χτυπήματα με ντιρέκτ για αρκετό καιρό μέχρι να φτάσει στα κροσε και τα άπερκατ. Όταν τελειοποιηθεί στο ένα κομμάτι, περνάει στο άλλο.

Σπαταλάτε ενέργεια

Ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια της πυγμαχίας ειναι η κατανάλωση ενέργειας. Οι ανάσες τελειώνουν γρήγορα κι από την άλλη δεν μπορεί ο ασκούμενος να είναι…τεμπέλης γιατί γίνεται εύκολος στόχος. Η ενέργεια πρέπει να ξοδεύεται μεθοδικά και με σύνεση. Αγνοήστε τις περιττές κινήσεις ώστε στο τέλος του γύρου να είστε εσείς που πάτε μπροστά.

Οι περισσότεροι αρχάριοι είναι φρέσκοι στην αρχή, τα δίνουν όλα και μετά καταρρέουν. Αυτό συμβαίνει και σε επαγγελματίες πυγμάχους, δείγμα πως είναι πολύ δύσκολο να μάθει κάποιος να κάνει κατανομή.