Η ανάκληση της ειδικής αθλητικής αναγνώρισης της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας συνεχίζει να προκαλεί έντονες αντιδράσεις στον χώρο του αθλήματος.
Με δήλωσή της η αθλήτρια και προπονήτρια πυγμαχίας Αναστασία Βαβύλα χαρακτήρισε την εξέλιξη ως «μία από τις πιο θλιβερές στιγμές στην ιστορία της ελληνικής πυγμαχίας», τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για μια απλή διοικητική πράξη, αλλά για μια εξέλιξη που δημιουργεί σοβαρή αβεβαιότητα γύρω από τη λειτουργία της Ομοσπονδίας και το μέλλον του αθλήματος.
Η ίδια υπογραμμίζει ότι οι μεγαλύτερες συνέπειες δεν αφορούν όσους διοίκησαν την Ομοσπονδία, αλλά ολόκληρη την πυγμαχική κοινότητα.
Όπως αναφέρει, τα σωματεία βρίσκονται πλέον σε καθεστώς αβεβαιότητας σχετικά με τη συμμετοχή τους στις διοργανώσεις και τη σχέση τους με την Ομοσπονδία, ενώ οι προπονητές καλούνται να συνεχίσουν το έργο τους μέσα σε ένα ιδιαίτερα ασταθές περιβάλλον.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στους αθλητές, επισημαίνοντας ότι δεν φέρουν καμία ευθύνη για τις εξελίξεις, ωστόσο κινδυνεύουν να δουν να επηρεάζεται η αγωνιστική τους πορεία, τόσο σε πανελλήνιο όσο και σε διεθνές επίπεδο, μέχρι να αποκατασταθεί η ομαλή λειτουργία του αθλήματος.
Παράλληλα, η Βαβύλα εκφράζει την απογοήτευση, τη θλίψη και την οργή της απέναντι σε όσους, όπως αναφέρει, με πράξεις ή παραλείψεις συνέβαλαν ώστε η ελληνική πυγμαχία να φτάσει στο σημείο να χάνει την ειδική αθλητική της αναγνώριση.
Κλείνοντας τη δήλωσή της, υπογραμμίζει ότι η πυγμαχία δεν ανήκει σε διοικήσεις, πρόσωπα ή παρατάξεις, αλλά στους αθλητές, τους προπονητές, τα σωματεία και όλους όσοι υπηρετούν το άθλημα με ήθος και ανιδιοτέλεια, εκφράζοντας την ελπίδα ότι η ελληνική πυγμαχία θα καταφέρει να σταθεί ξανά όρθια.
Η δήλωση της Αναστασίας Βαβύλα:
“Σήμερα δεν είναι μια δύσκολη μέρα μόνο για την Ελληνική Πυγμαχία. Είναι μια από τις πιο θλιβερές στιγμές στην ιστορία του αθλήματός μας.
Η ανάκληση της ειδικής αθλητικής αναγνώρισης της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας δεν είναι μια απλή διοικητική πράξη ούτε μια τυπική κύρωση. Είναι η επίσημη διαπίστωση της Πολιτείας ότι η Ομοσπονδία δεν πληροί πλέον τις προϋποθέσεις που απαιτεί ο αθλητικός νόμος για να λειτουργεί ως αναγνωρισμένη αθλητική ομοσπονδία.
Αυτό σημαίνει ότι η Ομοσπονδία χάνει την κρατική αναγνώριση και τίθεται υπό αμφισβήτηση η δυνατότητά της να ασκεί τις θεσμικές της αρμοδιότητες. Παράλληλα, δημιουργείται μεγάλη αβεβαιότητα για τη λειτουργία του αθλήματος μέχρι να υπάρξουν οι επόμενες αποφάσεις της Πολιτείας.
Οι μεγαλύτεροι χαμένοι δεν είναι όσοι διοίκησαν. Είναι οι άνθρωποι της πυγμαχίας.
Τα σωματεία βρίσκονται σε ένα καθεστώς αβεβαιότητας για τη συμμετοχή τους σε διοργανώσεις, την εκπροσώπησή τους και τη σχέση τους με την Ομοσπονδία.
Οι προπονητές βλέπουν το αντικείμενο της δουλειάς τους να πλήττεται και καλούνται να συνεχίσουν να στηρίζουν τους αθλητές τους μέσα σε ένα κλίμα ανασφάλειας.
Οι αθλητές, που δεν φέρουν καμία ευθύνη, κινδυνεύουν να δουν τους κόπους μιας ζωής να επηρεάζονται, είτε αφορά τη συμμετοχή τους σε πανελλήνια πρωταθλήματα, είτε τη διεθνή εκπροσώπηση, είτε την εξέλιξη της αθλητικής τους πορείας, μέχρι να αποκατασταθεί η ομαλή λειτουργία του αθλήματος.
Και όλα αυτά δεν είναι αποτέλεσμα ενός αγώνα που χάθηκε μέσα στο ρινγκ. Είναι αποτέλεσμα πράξεων ή παραλείψεων ανθρώπων που είχαν την ευθύνη να προστατεύσουν την αξιοπιστία της ελληνικής πυγμαχίας.
Νιώθω βαθιά απογοήτευση, θλίψη και οργή. Όχι απέναντι σε μια παράταξη ή σε μια πολιτική επιλογή, αλλά απέναντι σε κάθε άνθρωπο που, από οποιαδήποτε θέση ευθύνης, συνέβαλε ώστε η ελληνική πυγμαχία να φτάσει στη δυσάρεστη θέση να χάνει την ειδική αθλητική της αναγνώριση.
Η πυγμαχία δεν ανήκει σε διοικήσεις. Δεν ανήκει σε πρόσωπα. Δεν ανήκει σε παρατάξεις. Ανήκει στους αθλητές που ιδρώνουν καθημερινά στο γυμναστήριο, στους προπονητές που αφιερώνουν τη ζωή τους στο άθλημα, στα σωματεία που κρατούν ζωντανή την πυγμαχία σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και στους ανθρώπους που την υπηρετούν με ήθος και ανιδιοτέλεια.
Η ελληνική πυγμαχία αξίζει καλύτερα. Και όσοι πραγματικά την αγαπούν οφείλουν να κάνουν ό,τι χρειάζεται ώστε να ξανασταθεί όρθια.
Για την ελληνική πυγμαχία που αγαπήσαμε, υπηρετήσαμε και οφείλουμε να παραδώσουμε καλύτερη στις επόμενες γενιές.
Αναστασία Βαβύλα
Αθλήτρια και προπονήτρια πυγμαχίας”
