Ερωτεύτηκα έναν πρωταθλητή…

Ερωτεύτηκα έναν πρωταθλητή…

Άρθρο της Νικολέτας Γκαρέτσου

Μπαίνει στο ρινγκ. Έχει μπροστά του 4 γύρους. Θα είναι δύσκολο. Μα κάπου μέσα στο πλήθος των θεατών, βρίσκεται…εκείνη!


Έχετε αναρωτηθεί πόσο δύσκολο ρόλο έχουν οι σύντροφοι των πρωταθλητών; Πόσο καθοριστική είναι η σημασία τους σε όλη την προετοιμασία και επίδοση του αθλητή;

Οι σύντροφοι των μαχητών είναι εκεί, στα εύκολα, στα δύσκολα, στα πάντα-όλα…

Η προετοιμασία ενός αθλητή για έναν μεγάλο αγώνα απαιτεί θυσίες, αυστηρό πρόγραμμα και στερήσεις. Όσοι όμως αγαπάνε είναι διατεθειμένοι να τα περάσουν όλα μαζί με τον άνθρωπό τους. Πάντα δίπλα τους να τους στηρίζουν και να τους δίνουν κίνητρα να συνεχίσουν τις ώρες που λυγίζουν.

Όταν αγαπάς και νοιάζεσαι, σκύβεις το κεφάλι και δουλεύεις ώστε ο άνθρωπός που έχεις δίπλα σου να πετύχει το στόχο του. Είτε αυτός είναι ένα διασυλλογικό, είτε ένα πανελλήνιο, είτε ένας αγώνας στο εξωτερικό.

Ο αθλητής που πατάει στο ρινγκ, στην παλαίστρα, στο ταταμι, στον αγωνιστικό χώρο τέλος πάντων δεν έφτασε εκεί μόνος. Υπάρχουν από πίσω άνθρωποι που τον στήριξαν, τον βοήθησαν και τον εμψύχωσαν. Υπάρχει «εκείνος» ο άνθρωπος που τις νύχτες του κρατούσε το χέρι και του έλεγε : Μαζί θα τα καταφέρουμε!

Ακόμα και στα ατομικά αθλήματα, δεν είσαι μόνος. Υπάρχει η ομάδα ανθρώπων που σε καθοδηγεί και σε υποστηρίζει στην επίτευξη του στόχου.

Πρωταθλητές που μάχονται να χάσουν κάποια κιλά πριν από έναν αγώνα, ενώ παράλληλα προπονούνται σκληρά. Χρειάζονται απόλυτη κατανόηση από το ταίρι τους. Πρέπει να υπάρχει πειθαρχία και σοβαρότητα τις μέρες πριν τον αγώνα και πρέπει ο σύντροφος ή η σύντροφος να καταλαβαίνει την κατάσταση.

Επιπολαιότητες, ανασφάλειες και ανωριμότητα δεν χωράνε! Αν έτυχε να αγαπήσεις έναν πρωταθλητή θα ξέρεις ότι είναι δύσκολο. Ιδιαίτερη η σχέση μαζί του. Μέσα από τη ζωή, την καθημερινότητα και τη νοοτροπία του γνωρίζεις και ανακαλύπτεις έναν νέο κόσμο.

Τι πιο όμορφο, από αγόρια και κορίτσια που παρακολουθούν τον άνθρωπό τους να αγωνίζεται. Αγωνιούν, προσεύχονται, είναι εκεί και υποστηρίζουν μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Γίνονται ένα με τον αγώνα γιατί πολύ απλά έχουν βιώσει την όλη πορεία της προπόνησης και της προετοιμασίας.

Και αν όλα πάνε στραβά, θα είναι εκεί για μια μεγάλη αγκαλιά παρηγοριάς. Ενώ στη νίκη θα νιώσουν περηφάνια και αμέτρητη χαρά, χωρίς κανένα ίχνος ζήλειας. Και μιας και είπα για ζήλεια, τέτοιου είδους συμπεριφορές δεν ταιριάζουν στη ζωή ενός πρωταθλητή. Φαινόμενα ανταγωνισμού μέσα στη σχέση δεν αρμόζουν στη μενταλιτέ ενός «τσάμπιον».

Η σχέση με έναν πρωταθλητή είναι ιδιαίτερη. Χρειάζεται θαυμασμός, σεβασμός και αποδοχή καταστάσεων και θυσιών. Όταν κανείς αποφασίζει να συμβιώσει με έναν αθλητή πρέπει να ξέρει ότι θα έχει παραπάνω από έναν ρόλο. Θα είναι σύντροφος, εραστής, φίλος, εμψυχωτής και πολλές φορές συμπαραστάτης σε προπονήσεις και μικρούς αγώνες.

Σε αθλήματα εκτός των μαχητικών και σε επίπεδα επαγγελματικού πρωταθλητισμού, τα πράγματα ζορίζουν. Πόσο σκληρό είναι να αγαπάς έναν άνθρωπο ο οποίος φλερτάρει διαρκώς με την μεταγραφή; Πόσο διατεθειμένος και έτοιμος είσαι να πάρεις τη βαλίτσα σου και να ακολουθήσεις τον άνθρωπό σου; Καταστάσεις που μπορούν να σε φέρουν στα όρια, να σου αλλάξουν τη ζωή και να σε βάλουν να πάρεις αποφάσεις καθοριστικές για το μέλλον…

Και επειδή όπως είχε πει ο Γκάντι « Ένας δειλός είναι ανίκανος να δείξει αγάπη. Αυτό είναι προνόμιο των γενναίων.» Ο έρωτας και η αγάπη με έναν πρωταθλητή απαιτεί δύναμη, θάρρος και επιμονή.

Προυποθέτει πειθαρχία στις προετοιμασίες, στοργή τις μέρες πριν τον αγώνα. Εμψύχωση τα λεπτά του παιχνιδιού και μια τεράστια ζεστή αγκαλιά όταν ο διαιτητής σφυρίξει τη λήξη. Ακόμα και αν ο αγαπημένος μας δεν τα κατάφερε…

Η σχέση με έναν πρωταθλητή σε κάνει μαχητή.